De wetenschap heeft ontdekt, dat de epifyse op een ritmische wisseling van licht reageert. En dat het een neurovegatatief controle orgaan is en de meeste hormonale invloeden, bijvoorbeeld die van het geslacht en of stofwisselingshormoon kan afremmen. Ze beschikt over een zogenaamde circadiaans ritme en over een grotere met jaargetijden samenhangende ritme. Ze is het hart van de psychomatische controle, zoals word gesuggereerd door haar ligging midden in de hersenen.
De vele aanwijzingen geven aan dat de pijnappelklier een fijngevoelig neuronaal en endocrien regelorgaan is, dat communiceert door middel van onder andere een combinatie van neuronale elektrische activiteit en een assortiment hormonen waarvan een gedeelte psychoactief is. Wat de pijnappelklier als verzameling zachte weefsels uniek maakt zijn de microscopische bolletjes ('hersenzandkorrels') in de cellen, die bestaan uit concentrische lagen van naaldvormige calciet-, apatiet- en magnetietkristallen. De laatste zijn gevoelig voor sterkte- en richtingsveranderingen in het aardmagnetisch veld.
http://www.stamcel.org/html/epifyse.htm
EN DAN BEN IK OOK NOG EEN OVERGEVOELIG
Eigenlijk heet dat hooggevoelig maar dat klinkt weer te interessant.
dat wil iedereen natuurlijk zijn door dat woordje hoog
Het is maar of je leest waar het om gaat.Niet om ego.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten